Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16691 K.2023/7240

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2012/838 Esas, 2014/248 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdurlara yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası,

43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2012/838 Esas, 2014/248 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2021/2616 Esas, 2022/6643 Karar sayılı ilâmıyla; ''Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Adıyaman

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/700 Esas, 2022/657 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı ve bu suçla bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılama yapılması amacıyla görevsizlik kararı verilmiştir. 4. Adıyaman

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/424 Esas, 2022/517 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdurlara yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası,

32 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Dosyada mağdurların soyut beyanları dışında sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığı, DNA incelemesine göre mağdurlar üzerinde sanığa ait herhangi bir bulguya rastlanmadığı, alınan raporlar ışığında mağdurların ruh sağlığının bozulmadığının tespit edildiği, mağdurların olay tarihinde yaşlarının küçük olması sebebiyle beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği, akıl hastalığı teşhisi konulan sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığı ve buna ilişkin tekrar rapor alınması gerektiği, suç tarihine göre atılı suçların zamanaşımı sürelerinin dolduğu,

mağdurların zorla alıkonulduğu ya da eylemin cebir ve tehditle gerçekleştiğine dair dosyada delil bulunmadığı, belirtilen gerekçelerle usul ve yasaya aykırı hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Sanığın çizgi film izleme ve atari oynatma hileli hareketi ile mağdur çocukları eve alarak onları ayrı bir odaya götürüp, cinsel organını çıkartarak mağdurların poposuna sürttüğü'' şeklindeki kabul ile zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ve mağdur sayısınca çocuğun cinsel istismarı suçundan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin sübuta ve sair hususlara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman