Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9131 K.2023/8845

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2014 tarihli ve 2012/4 Esas, 2014/265 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Mahkemenin eksik inceleme ve araştırmayla karar verdiğine, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "İddia, savunma, müşteki ve tanık beyanları, İstanbul Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporu, yakalama tutanakları, sanıklara ait doktor raporları, mağdureye ait Bursa Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporu, mağdureye Bursa Adli Tıp Grup Başkanlığının raporu, ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

Sanıklardan ...'nın mağdure ile arkadaşlık kurarak evine götürdüğü, bir çok kez mağdure ile cinsel ilişki kurduğu bazen zor kullandığı, bu nedenle cinsel saldırı ve hürriyetinden yoksun kılma suçlarını zincirleme işlediği yönünde ayrıca sanık ...'ın da mağdureyi evine götürüp 3 gün boyunca zorla alı koyduğu, birden fazla cinsel ilişkiye girdiği, zincirleme cinsel saldırı ve hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddia edilmiş ise de sanıkların savunmalarında mağdurenin kendi rızası ile yanlarında kaldığını, yine rızasıyla cinsel ilişki kurduklarını beyan ettikleri, sanıkların İstanbul Adli Tıp Kurumu

4. İhtisas Kurulu raporuna göre cezai ehliyetlerinin tam olduğu, mağdureye ait Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29/03/2013 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı, mevcut psikiyatrik tablonun başkalarınca anlaşılamayacağı kendisini savunamayacağı yönünde rapor düzenlendiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulu raporunda 'mağduredeki psikiyatrik tablonun başkalarınca anlaşılamayacağının belirtildiği' soyut iddia dışında cebir şiddet ve hile ile cinsel istismar suçunun ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlendiği konusunda somut ve şüpheden uzak delil bulunmadığı,

sanıkların mağdure ile akıl hastalığını bilmeyerek ilişki kurdukları yönündeki savunmalarına itibar edilmiş ayrıca rızanın söz konusu olduğu ve mağdurenin yaşı değerlendirildiğinde hürriyetten yoksun kılma suçunun da yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmış olup sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa