Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10085 K.2023/7156

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükümlü ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası ile 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 150 inci maddesinin ikinci fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 11 yıl 3 ay hapis (2 kez), 2 yıl 3 ay 15 gün hapis ve 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Kırklareli

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.09.2018 tarihli ve 2018/31 Esas, 2018/235 Karar sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 18.01.2019 tarihli ve 2019/183 Esas, 2019/59 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesini müteakip, bu defa istinaf kararının çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden temyiz edilmesi üzerine anılan kararın Yargıtay

14. Ceza Dairesi'nin 19.10.2020 tarihli ve 2020/413 Esas, 2020/4136 Karar sayılı ilâmı ile temyiz isteminin esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli ve 2018/31 Esas, 2018/235 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Kırklareli

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.03.2022 tarihli ve 2022/247 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 gün ve 94660652-105-39-33851-2022-KYB sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63157 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/63157 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 23/1. maddesinde yer alan, “Bir karar veya hükme katılan hâkim, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli kararı ile mahkûmiyet hükmünü veren Hâkim ...

Kalkandelen'in, bu kararı müteakip yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2022 tarihli ve 2022/247 değişik iş sayılı kararını veren mahkeme heyetinde görev alamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan, “Bir karar veya hükme katılan hâkim, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli kararı ile mahkûmiyet hükmünü veren Hâkim ... Kalkandelen'in, bu kararı müteakip yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kırklareli

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2022 tarihli ve 2022/247 Değişik İş sayılı kararını veren mahkeme heyetinde görev alamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2022 tarih, 2019/14-642 Esas, 2022/420 Karar sayılı ilamı uyarınca, Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kırklareli