Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10088 K.2023/7328

a suçundan mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2021/10987 Esas, 2023/1232 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2023 tarihli ve 18- 2019/54303 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın tekerrüre esas alınan Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2012 tarihli ve 2010/331 Esas, 2012/24 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün 24.09.2013 tarihinde kesinleştiği, ancak suç tarihinin 01.10.2001 olduğu, sanığın ise 05.04.1984 doğumlu olduğu, suçu işlediği tarihte 18 yaşının ikmal etmediği, nitekim mahkûmiyet hükmünde de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulandığı anlaşılmakla, sanık hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrasına aykırı olarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasını da içeren mahkûmiyet hükmün onanmasına dair ilâmının kaldırılmasına ve itirazın kabulü ile Bafra

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2015 tarih ve 2015/25 Esas, 2015/439 Karar sayılı kararının cinsel taciz suçu yönünden bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtiraza Konu Sanığın Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde.

1. Katılan ...'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, mesaj tespit tutanakları, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediğinin sabit olduğu, eyleminin 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı, bu nedenle şikâyete tabi olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle eylemin posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmiş olmasına rağmen cezasının 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince arttırılmamış olması bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme göz önüne alınarak sanık hakkında anılan maddenin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi Yargıtay tarafından giderilebilecek hukuka aykırılık olarak görülmüş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği sanığın cinsel taciz suçundan kurulan hükme dair temyiz isteğiyle ilgili olarak verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2021/10987 Esas, 2023/1232 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan Bafra

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/439 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,