Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10144 K.2023/7831

Sanık ile müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kesin olarak verilen karara karşı da temyiz isteminde bulundukları anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/514 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Batman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/514 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/447 Esas, 2023/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; mahkumiyete yeterli delil olmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, tanık beyanları ile adli raporların mağdureyi doğrulamadığına, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, beraat kararı verilmesine, olmadığı takdirde sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ile yaşı küçük mağdurenin sevgili oldukları, olay tarihinde buluşmaya karar verdikleri birlikte olay yerinde sanığın mağdurenin cinsel organlarına dokunduğu, öptüğü, anal yoldan organ soktuğu, mağdurenin evde olmadığını fark eden katılanların mağdure gelince sormaları ile olayı anlattığı, ailenin intikali gerçekleştirdiği kabul edilen olayda, dosya kapsamında bulunan deliller.

Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, Katılanların ifadeleri, Tanık anlatımları, Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, Uzman görüşleri, kriminal rapordan ibarettir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ile müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, mağdurenin anal muayenesinde tespit edilen bulgulara ilişkin rapor, sanığın basit istismara yönelik ikrarı nazara alındığında olay günü sanığın, mağdureye sarılması,

öpmesi ve mağdurenin alt kıyafetlerini indirerek poposuna cinsel organını sokmaya çalışmasından ibaret eylemin mevcut haliyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ile müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık ile müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/447 Esas, 2023/418 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi