Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1030 K.2023/8212

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2014 tarihli ve 2013/510 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 35 ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2016/10418 Esas, 2021/2165 Karar sayılı kararı ile "Katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay gecesi sanığın evine geldiği katılana yönelik organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunmaya teşebbüs ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,

mevcut haliyle kendi pantolon kemerini çözdüğü sırada herhangi bir fiziksel temasta bulunmaksızın cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği katılanın evden ayrılması şeklinde sübuta eren eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek değişen suç vasfına göre bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde cinsel saldırı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/189 Esas, 2021/337 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten açılan davada eylem cinsel taciz kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/27007 Esas, 2022/4834 Karar sayılı kararı ile "Sanığın işlediği kabul edilen eylemin TCK'nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece ilk mahkumiyet hükmünün kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan 'Kovuşturma evresine geçilmiş' ibaresinin, aynı bentte yer alan 'Basit yargılama usulü' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. 5. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanığın basit yargılama usulü uygulanmaksızın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.01.2023 tarihli ve 9-2022/164502 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin aşamalardaki ifadelerinin çelişkili olduğuna, dinlenen tanıkların şikayetçinin akrabası olduğuna, ayrıca tanık beyanlarına da itibar edilmediğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, dosya kapsamına göre mahkumiyet kararı verilmesinin mümkün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince.

"TCK 105/1 madde ve fıkrasında düzenlenen suç için kanunda öngörülen cezanın basit yargılama usulü hükümlerine tabi olduğu anlaşılsa da, bozma öncesi yargılamada tanık dinlenmiş olması, basit yargılama usulünün sanık lehine kazanılmış hak olmadığı, maddi gerçeğin ortaya çıkması için tarafların bizzat mahkeme huzurunda dinlendiği, CMK 251 hükmünün basit yargılama hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı konusunda takdir hakkını hâkime bıraktığı, 08/07/2021 tarihinden sonra bozma sonrası duruşma günü verildiğinden basit yargılama usulü uygulanamayacağı dikkate alınarak yargılama genel hükümlere göre yapılmış ve CMK 251/3 hükmünün uygulanamadığı,

Yapılan açık yargılama neticesinde ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın aşamalardaki tevil yolu savunması, mağdur katılan ...'nin 03.02.2014 tarihli duruşmadaki beyanında sanığın kendisine herhangi bir fiziksel müdahalesi olmadığına dair anlatımı, mağdurun adli muayene raporundaki tespitler nazara alındığında, her ne kadar sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmış ise de;

sanığın suç tarihi olan 21/01/2013 günü gece saat 20:15 sıralarında doktor raporuna göre 2.14 promil alkollü olduğu halde, uzaktan akrabası olan katılan mağdur ...'nin evlerinin önündeki parkta yalnız oturduğunu görünce, yanına geldiği, 'seninle bir şey konuşacağım eve gidelim' diye söylediği,

katılan mağdurenin sanık ...'un akrabası olması nedeniyle şüphelenmediği ve birlikte eve gittikleri, üç odalı evin girişteki odasına girdikleri, sanığın burada kendi pantolon kemerini çözdüğü sırada mağdura herhangi bir fiziksel temasta bulunmaksızın mağdura 'seni sinkaf edeceğim' diyerek cinsel ilişkiye girmek istediğini beyan ettiği, bunun üzerine katılan mağdur ...'nin evden dışarı kaçtığı, sanığın bu şekilde sübuta eren eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu hususunda mahkememizde tam bir vicdani kanaat oluşmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, aynı gerekçe ile Tebliğnamedeki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR