Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10715 K.2024/1163

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel taciz ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ödemiş

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli 2014/381 Esas, 2015/387 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

2. Sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.06.2022 tarihli 2021/10743 Esas, 2022/5673 Karar sayılı kararı ile hükümlerin özetle, cinsel taciz suçunda uygulama maddesinin gösterilmemesi, tehdit suçunda eylemin sair tehdit kapsamında kalması,

uzlaştırma ve basit yargılama kurumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleri ile bozulması üzerine Mahkemesince 21.03.2023 tarihli karar ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 1 yıl hapis cezası, tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut beyanlarına dayanılarak hüküm kurulduğuna, çizilen robot resimle sanığın görüntüsünün uyuşmadığına, tanık ve katılanların soruşturmada yönlendirme ile beyanda bulunduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş