Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11280 K.2024/1302

Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/39 Esas, 2023/126 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/4003 Esas, 2022/10189 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında, Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2014 tarihli ve 2013/230 Esas, 2014/170 Karar sayılı kararı ile sanığın suç tarihinde on altı yaşında olan katılan mağdureyle rızası dahilinde organ sokma suretiyle cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen olayda reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl, internet yazışma içerikleri ve mesaj içeriklerinden tespit edildiği üzere sanığın katılan mağdureye bir çok hakaret oluşturan söz sarf ettiği şeklinde kabul edilen olayda ise hakaret suçundan,

aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2014 tarihli ve 2013/230 Esas, 2014/170 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2017/897 Esas, 2021/4039 Karar sayılı kararı ile özetle; basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş. Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/380 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde yargılamanın geldiği aşama, eylemlerin niteliği, sanığın yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak basit yargılama usulü uygulanmaksızın aynı hükümler kurulmuştur. 3. Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/380 Karar sayılı kararının katılan, katılan mağdure vekili, sanık müdafii ve Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 10.11.2022 tarihli, 2022/4003 Esas, 2022/10189 Karar sayılı kararı ile özetle; kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin reddine, diğer temyiz istekleri yönünden ise bir önceki bozma ilamına uyan Mahkemece ceza miktarı itibariyle lehe olan basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş. Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/39 Esas, 2023/126 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına direnilmesine karar verilerek aynı gerekçeyle basit yargılama usulü uygulanmaksızın aynı hükümler kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda basit yargılama usulü uygulanarak karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın katılan mağdureyi tanımaması nedeniyle atılı suçları işleyemeyeceğini ve delil bulunmadığını, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğunu, sanık samimi savunmalarda bulunmasına rağmen takdiri indirim uygulanmadığını beyanla bozma ilamı doğrultusunda basit yargılama usulü uygulanarak beraat kararı verilmesi, aksi takdirde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/9-120 Esas, 2023/554 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere sanığa atılı reşit olmayanla cinsel ilişki ve hakaret suçları bakımından, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesine 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle getirilen basit yargılama usulüne ilişkin düzenlemenin lehe olduğundan bahisle sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasının zorunlu olmadığı gibi kanunun açık hükmüne göre somut dosyada ağır ceza mahkemesi olarak yargılama yapan Yerel Mahkemece basit yargılama usulünün uygulanamayacağı kabul edildiğinden Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmüş,

yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Onama sebebine göre Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/39 Esas, 2023/126 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/4003 Esas, 2022/10189 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, 2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze