Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11606 K.2024/2046

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2011 tarihli ve 2010/242 Esas, 2011/159 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 11.09.2014 tarihli ve 2012/15513 Esas, 2014/9800 Karar sayılı kararı ile sabit görülen eylemleri ile sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi gerekliliğiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının eylemlerin tek suç oluşturduğu gerekçesi ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine itirazın reddi ile dosyanın Genel Kurula gönderilmesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.11.2019 tarihli ve 2015/14-208 Esas, 2019/666 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde cinsel taciz ve zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulüyle cinsel taciz suçunun zamanaşımına uğraması ile düşme kararı verilerek çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2023/131 Esas, 2023/250 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın işletmekte olduğu fırında çalışan katılanın el, bacak ve göğüslerine dokunduğunun kabulü ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Kurumun vekil ile temsil edilmesinden ötürü vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan ve ailesinin sanıktan sürekli olarak para istemesi üzerine iş akdinin feshi üzerine asılsız isnatlarda bulunulduğuna, katılan ve tanıkların çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şikayetin olayın akabinde değil de sanığın katılanın ağabeyi tarafından darp edilmesi üzerine gerçekleşmesinin de şüphe oluşturduğuna, zamanaşımının gerçekleşmesinden ötürü davanın düşmesine karar verilmesinin gerektiğine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir.

Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle.