Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1185 K.2023/3498

Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2018 gün ve 2017/166 Esas, 2018/8 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.03.2018 gün ve 2018/661 Esas, 2018/519 Karar sayılı hükmünün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 13.05.2019 gün ve 2018/10720 Esas, 2019/9733 sayılı bozma yönündeki kararına İlk Derece Mahkemesince direnilerek kurulan 01.12.2020 gün ve 2019/207 Esas, 2020/259 Karar sayılı hükmün sanık müdafii, ... vekili ile katılan mağdur vekilince temyiz edilmesi nedeniyle Dairemize gönderilen dosya 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10 uncu maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılarak.

Dairemizin 27.04.2022 tarih 2021/23479 Esas 2022/4078 Karar sayılı ilamıyla; şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddiyle, direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddine, 6763 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10 uncu maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmek için gönderildiği.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2022 tarih 2022/9-342 Esas 2022/717 Karar sayılı ilamıyla Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.12.2020 tarihli ve 207-259 sayılı karar "Yeni hüküm" niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/166 Esas, 2018/8 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 30.03.2018 tarihli ve 2018/661 Esas, 2018/519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarihli ve 2018/10720 Esas, 2019/9733 Karar sayılı kararı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile katılan Bakanlık vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanığın olay günü parkta buluştuğu on dört yaşındaki mağduru yanağından öpmek ve devamında kıyafeti üzerinden cinsel organına dokunmak şeklindeki eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, kısa süreli olması nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince buna göre hüküm kurulması gerekirken, söz konusu eylemin sarkıntılık düzeyini aştığına ilişkin deliller ile dosya içeriğinin de çeliştiği nazara alınarak,

İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Ankara

3. Ağır Ceza Mahkemesinin , 01.12.2020 tarihli ve 2019/207 Esas, 2020/259 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 13.05.2019 gün ve 2018/10720 Esas, 2019/9733 sayılı bozma yönündeki kararına ilk derece mahkemesince direnilerek kurulan 01.12.2020 gün ve 2019/207 Esas, 2020/259 Karar sayılı hükmün sanık müdafii, ... vekili ile katılan mağdur vekilince temyiz edilmesi nedeniyle Dairemize gönderilen dosya 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10 uncu maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılarak.

Dairemizin 27.04.2022 tarih 2021/23479 Esas 2022/4078 karar sayılı ilamıyla, şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddiyle, direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddine, 6763 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10 uncu maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmek için gönderilmiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2022 Tarih 2022/9-342 Esas 2022/717 Karar sayılı ilamıyla Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.12.2020 tarihli ve 207-259 sayılı karar "Yeni hüküm" niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi Bakanlık Vekili Temyiz İstemi Teşditen ceza tayinine ilişkindir. B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Süre tutum dilekçesi vermiş, usulüne uygun gerekçeli karar tebliğine rağmen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir. C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdur ... ***'ı yolda yürürken *** Park isimli yerde bir kulübenin içerisine kolundan tutmak sureti ile sokarak yanağından yalama şeklinde öpüp, kıyafetleri üzerinden bir iki ... cinsel organını okşamak sureti ile cinsel istismarda bulunması nedeniyle önceki hükümde direnilerek sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık Müdafinin ve Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden 1. Sanığın olay günü parkta buluştuğu on dört yaşındaki mağduru yanağından öpmek ve devamında kıyafeti üzerinden cinsel organına 1-2 ... dokunmak şeklinde sübuta eren eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, kısa süreli olması nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince buna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma kapsam ve gerekçesine göre Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE. B. Sanık Müdafinin ve Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafi ve katılan mağdur vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2019/207 Esas, 2020/259 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.