Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/11864 E. , 2023/8640 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/82 E. 2023/89 K. SUÇ : Çocuğun cinsel isitismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/11864 E. , 2023/8640 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/82 E. 2023/89 K. SUÇ : Çocuğun cinsel isitismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/187 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi,43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/1085 Esas, 2022/1954 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.12.2022 tarihli ve 2022/11549 Esas, 2022/12094 Karar sayılı kararı ile özetle; "...... sanığın eyleminin bir kısmını nitelikli gerçekleştirdiği ve eylemin nitelikli olduğu dönemde yaşının on sekizden küçük olduğu, yaşının on sekizden büyük olduğu dönemde ise niteliksiz eylemini gerçekleştirmesi karşısında öncelikle ikili bir karşılaştırma yapılarak TCK'nın 103/2-son, 103/3-d, 43, 31/3 maddeleri ile 103/1-3.c, 103/3-d,43 maddelerinin ayrı ayrı olaya uygulanıp sonuç ceza miktarı itibarıyla daha ağır cezayı gerektiren hükmün bulunması suretiyle değerlendirme yapılması gerekirken, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/82 Esas, 2023/89 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Üst sınırdan ceza verilmesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ve Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yöneliktir. B. Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Sanığın ifadesi alınırken tercüman ve müdafi bulundurulması gerektiğine, mağdur ve tanıkların çelişkili beyanlarda bulunduğuna, dosyada dinlenen bazı tanıkların ifadelerinin dikkate alınmadığına, ikrarın hükme esas alınmaması gerektiğine, eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturma ihtimali olduğuna, lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Suriye uyruklu olan sanık ve mağdurun Kahramanmaraş Geçici Barınma Merkezinde ikamet ettikleri, sanığın suç tarihinde geçici barınma merkezi ikinci mahallede bulunan mescitte Kur'an öğreticisi olarak görev yaptığı, mağdurun bir süre aynı yerde sanıktan Kur'an dersleri aldığı, sanığın bu süre zarfında tam olarak tespit edilemeyen farklı tarihlerde ders bitiminde mağdura mescitten ayrılmayarak beklemesini söylediği, tüm öğrenciler gittikten sonra sanığın mağduru pantolonunu ve iç çamaşırını dizine kadar indirerek masaya yatırdığı, ardından cinsel organını mağdurun kalçalarına ve anüsüne sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, eylemi sonrasında da olayı kimseye anlatmaması için ''Annene babana söylersen seni öldürürüm'' diyerek mağduru tehdit ettiği, yine başka bir tarihte mağdurun o dönemde yapılması planlanan geziye ismini yazdırmak için sanığın kaldığı konteynere gittiği, bu esnada konteynerde tek başına olan sanığın mağdura pantolonunu ve iç çamaşırını çıkarmasını söylediği, mağdurun pantolonunu ve iç çamaşırını çıkardığı, sanığın da pantolonunu dizine kadar indirerek cinsel organını mağdurun anüsüne bir kez soktuğu, bu sırada boşalma hissi gelince cinsel organını çekerek mağdurun üzerine boşaldığı, son olarak 07.03.2020 tarihinde mağdurun ezber dersini vermek için mescide gittiği, sanığın önce diğer öğrencileri dinleyip mağduru en sona bıraktığı, tüm öğrenciler gittikten sonra mağdurun ve kendisinin pantolonunu ve iç çamaşırını çıkararak cinsel organını aynı şekilde mağdurun poposuna ve anüs bölgesine sürtmek ve elleri ile mağdurun eline, yüzüne, omuzuna dokunmak suretiyle mağduru istismar ettiği, bu esnada ... ve ... ...'ın pencereden kendilerini görerek "Ne yapıyorsunuz?" diye bağırması üzerine sanığın üzerini toplayarak Kur'an okumaya başladığı, akabinde tanıkların durumu ailelerine söylemesi üzerine katılanların haberdar olduğu şeklinde iddia ve kabul edilen olayda, sanık savunması, katılan beyanları, mağdurun ÇİM beyanı, tanık beyanları, hekim raporları, tutanaklar ve dosyada bulunan tüm bilgi ve belgeler bir arada değerlendirildiğinde, sanığın son olarak 07.03.2020 tarihinde olmak üzere, öğrencisi durumundaki ve olay tarihleri itibarıyla on iki yaşını tamamlamamış mağdur çocuğu birbirinden farklı zamanlarda ders sonunda veya sair zamanlarda yalnız kaldıklarında birden fazla kez olmak üzere pantolonlarını indirmek ve mağdur çocuğun anal bölgesine cinsel organını sürtmek, boşalmak şeklinde cinsel istismarda bulunduğu, her ne kadar mağdur beyanında sanığın vücuduna organ soktuğuna dair herhangi bir iddiada bulunmamış ise de; gerek mağdurun yaşı itibariyle eylemi tam olarak anlamlandıramayacağı, gerekse sanığın konteynerde mağdurun anüsüne cinsel organını soktuğunu beyan etmesi göz önüne alındığında bu süre zarfında bir kez de mağdur çocuğun anal bölgesine kendi cinsel organını sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu anlaşılmakla, sanığın suçun nitelikli halini on sekiz yaşından küçük iken gerçekleştirdiği, suçun basit halini ise on sekiz yaşından büyük iken gerçekleştirdiği belirlenerek sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır. IV. GEREKÇE A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik 1. Dosya kapsamı ile Mahkemenin gerekçesi dikkate alınarak, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesine ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemine Yönelik Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli, 2023/82 Esas, 2023/89 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile Katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.