Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12009 K.2024/5077

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.06.2013 tarih ve 2013/3575 Esas sayılı iddianamesi çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarih ve 2013/638 Esas, 2013/1543 Karar sayılı kararıyla verilen mahkûmiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

14. Ceza Dairesinin (Kapatılan) 11.03.2020 tarih ve 2016/2827 Esas, 2020/1920 Karar sayılı ilâmıyla, "Sanığın on üç yaşındaki mağdura yönelik eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup, anılan suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle kabul edilen yeni cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış saklı kalmak kaydıyla esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararı sonrası Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarih ve 2020/245 Esas, 2021/5 Karar sayılı kararı ile bozma kararına uyarak görevsizlik kararı vermiş ve yargılama dosyası Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmiştir. 4. Gebze

3. Ağır Ceza mahkemesi yargılama sonucunda 13.04.2023 tarihli ve 2021/99 Esas, 2023/213 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, lehe kanun değerlendirmesi yapılmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın emniyet mensuplarının yönlendirmesi ile suçu kabul ettiğine, tanığın beyanları doğrultusunda beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze