Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12219 K.2023/8698

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2013/19030 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında, Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2013/735 Esas, 2014/541 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

2. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/71 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Mersin

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/71 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.12.2022 tarihli ve 2021/8544 Esas, 2022/11900 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Mersin

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/104 Esas, 2023/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin yaşının küçük olduğuna, sanığın katılan mağdureye karşı eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve sair hususlara ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemece bozma ilâmına rağmen basit yargılama usulünün uygulanmadığına, ayrıca hapis cezasının ertelenmesi, seçenek yaptırımlara çevrilmesi gibi sanık lehine olan hiçbir hükmün değerlendirilmediğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, savunma, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay günü yaya olarak dershaneye gitmekte olan katılan mağdurenin yanına bisikletiyle yaklaşarak "senin küçük güzel kalçalarına ben sikimi sokayım" şeklinde sözler söylediği, katılan mağdurenin duymazlıktan gelip yoluna devam etmesine rağmen aynı sözleri tekrarladığı ve "ne olur bir kerecik acımaz " dediği ve bisikletini durdurduktan sonra eşofmanını indirip cinsel organını katılan mağdureye gösterdiği,

katılan mağdurenin imdat diye bağırarak olay yerinden kaçtığı olayda, mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada 5271 sayılı Kanun'un 251 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca yargılamanın geldiği aşama, yargılama konusu olay göz önünde bulundurularak basit yargılama usulü uygulanmaksızın genel hükümlere göre yargılamaya devam olunmuş, katılan mağdurenin anlatımları doğrultusunda sanığın katılan mağdureye cinsel amaçlı fiziki temasta bulunmadığı,

yalnızca cinsel amaçlı laf atmak ve cinsel organını göstermek şeklinde eylemde bulunulduğu anlaşılmış, sanığın lehine olan 6545 sayılı kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasınca sanığın teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın duruşmadaki tavır ve davranışları, dosyaya yansıyan kişiliği, cezanın geleceği üzerindeki uslandırıcı etkisi gözetilerek takdiri indirim uygulanmamış, sanığa verilen sonuç ceza, suç işleme hususundaki eğilimi, dosyaya yansıyan kişiliği,

gözetilerek mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmamasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin belirtilen eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Mersin