Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12247 K.2024/568

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edeninin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası cezalandırılmasına dair, kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2017/20256 Esas, 2021/1416 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi konusunda sanığa ek savunma hakkı verilmemesi ve yine aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay

4. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/120 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Mahkemece verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin yürürlükte olmadığının anlaşılması karşısında, bu suçun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve Mahkemece mahkûmiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas - 2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edildiği, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR