Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12754 K.2024/536

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Mağdurenin 23.09.2010 tarihli on yedi yaşını doldurduğu duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, katılma iradesinin bulunmadığı ancak mağdureye haklarının hatırlatılmadığı dikkate alındığında kamu davasına katılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın mağdureyle zorla cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasında, İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2010 tarihli, 2010/255 Esas, 2010/374 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 8 ay 10 gün hapis cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresinde 13.04.2012 tarihinde suç işlemesi ve bu suça ilişkin kararın 09.07.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle ihbar üzerine İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli, 2014/258 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir. 2. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli, 2014/258 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararının; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli ve 2021/8283 Esas, 2022/11984 Karar sayılı kararı ile özetle; basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli, 2023/132 Esas, 2023/310 Karar sayılı kararı ile; mağdurenin rızası dahilinde sanıkla birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen olayda sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.10.2023 tarihli ve 9-2023/101955 sayılı, şikayetçi vekilinin temyiz isteği yönünden ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi ve Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sebep bildirmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun dava zamanaşımı süresinin on beş yıl olması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla sanık hakkında kurulan düşme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış, zincirleme suç hükümlerinin zamanaşımı süresinin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmadığı nazara alındığında o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ancak; sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının gösterilmemesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

3. Bozma öncesi 23.09.2010 tarihli duruşmada on yedi yaşında dolduran ve sanıktan şikayetçi olduğunu beyan eden mağdureye davaya katılma hakkının hatırlatılmadığı, temyiz eden vekil tarafından 27.09.2010 tarihli vekaletin mağdure adına da velayeten sunulduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli, 2023/132 Esas, 2023/310 Karar sayılı kararına yönelik şikayetçi ve mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci bendinin "Sanık ...'un üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının zaman aşımına uğraması nedeniyle TCK 66/1-e ve CMK 223/8 maddeleri gereğince düşmesine" şeklinde yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,