Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12820 K.2023/9050

Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından şüpheli ... hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.09.2019 tarihli ve 37933-28577 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin şikayetçiler vekili tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Mersin 1.Sulh Ceza Hakimliğince 05.11.2019 tarih ve 2019/5214 Değişik iş sayılı karar ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Kesin nitelikte olan bu karara yönelik Adalet Bakanlığının 07.12.2020 tarihli ve 94660652-105-33-18209-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.01.2021 tarihli ve 2021/1194 sayılı ihbarname ile, hükmün kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesince 23.05.2022 tarih ve 2021/19472 Esas, 2022/4733 Karar sayılı kararı ile.

"Gerek itiraz üzerine kesinleşen, gerekse itiraz edilmeksizin kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar bakımından, kanunun aradığı anlamda yeni delil ortaya çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı Cumhuriyet Savcısı aynı işe tekrar el atamayacağından, kesin hüküm etkisine benzer bir hal doğmaktadır. Bu itibarla; tüm dosya içeriği nazara alındığında, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair Mersin

1. Sulh Ceza Hakimliğinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/5214 Değişik iş sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin reddine" karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 01.09.2022 tarih ve 2021/1194 sayı ile itiraz yoluna başvurmuştur. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca, Yargıtay

9. Ceza Dairesince 29.12.2022 tarih ve 2022/11879 Esas, 2022/12300 Karar sayılı kararı ile, itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, Ceza Genel Kurulunca itirazın incelenebilmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2023/9-190 Esas ve 2023/313 Karar sayılı kararı ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarih, 2021/19472 Esas, 2022/4733 Karar sayılı ret kararının kaldırılmasına, kanun yararına bozma talebi hakkında karar verilmesi için dosyanın Daireye gönderilmesine karar verildiği görüldü ve gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2021 gün ve KYB-2021/1194 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında kamu davası açmak için mağdurun soyut iddiası dışında yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de.

18/01/2007 doğum tarihli mağdur ... ...'in Cumhuriyet Savcısı huzurunda, 19/07/2019 tarihinde alınan beyanında özetle; şüphelinin teyzesinin eşi olduğunu, dört yaşındayken yaz tatilinde teyzesinin evine kalmak amaçlı gittiklerini, evde kimse kalmayınca şüphelinin kıyafetlerini çıkarıp kendisini soyduğunu, eliyle özel bölgesini okşadığını, sıkar şekilde göğsüne dokunduğunu, bacaklarına ellediğini, kendi özel bölgesine zorla dokunduğunu, bu olayların altı yaşına kadar devam ettiğini, yedi yaşındayken de benzer eylemleri yaptığını, en son 2019 yılı Ramazan Bayramı'nda telefonuyla oynarken kıyafetlerinin üstünden bacağına dokunduğunu,

bu dokunmayı kuzeni ... ...'ın gördüğünü, şüphelinin kuzenine de dokunduğunu ifade ettiği, 13/03/2008 doğum tarihli ... ...'ın da 19/07/2019 tarihinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında, şüphelinin yanlışlıkla göğüs bölgesine dokunduğunu, bir keresinde şüphelinin kendisini mağdur ... ...'e yaptıklarını annesi ve babasına söylememesi için tehdit ettiğini, şüphelinin ramazan bayramında ... ...'in bacağına dokunduğunu gördüğünü, bir keresinde göğsüne ellerken, bir keresinde de bacağına ellerken gördüğünü söyleyerek mağduru destekler nitelikte beyanlar vermesi,

ifadelere katılan adli görüşmecinin ... ... ve ... ...'in fiziki görünüm ve bilişsel kapasitelerinin yaşları ile uyumlu olduğunu belirttiği, şüphelinin alınan ifadesinde suçlamaları kabul etmese de, mağdur ve ailesinin yazları ve 2019 yılı Ramazan Bayramında evlerine geldiğini söylemesi, mağdurun ablası ... ...'in 04/09/2019 tarihinde tanık olarak alınan beyanında, kardeşinin yanına gelerek birşeyler söylemek istediğini, ne olduğunu sorunca şüphelinin kendisine yaptıklarını anlattığını, bunları söylerken titrediği ve korktuğunu, teyzesinin kızı ... ...'a da benzer şekilde dokunduğunu söylediği,

bunun üzerine teyzesine gittiklerini, ... ... ile de ilk defa kendisinin konuştuğunu, onun da şüphelinin gögüs bölgesine dokunduğunu söylediği, bu sırada ... ...'ın ... ...'e dönerek söyledin mi tarzında birşeyler söylediğini duyduğunu söyleyerek olayları destekler nitelikte beyanlar vermesi, mağdur ve ailesinin şüpheliye iftira atmasını gerektirecek bir durumun dosyaya yansımamış olması, mağdurun ayrıntılı bir şekilde beyan vermesi karşısında, şüpheli hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu,

delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemeye ait olduğu cihetle, itirazın kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Mersin 1.Sulh Ceza Hakimliğinin 05.11.2019 tarih ve 2019/5214 Değişik iş sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR