Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13083 K.2024/776

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2010 tarihli ve 2008/251 Esas, 2010/118 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Bakırköy 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2010 tarihli ve 2008/251 Esas, 2010/118 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 05.02.2014 tarihli ve 2012/4788 Esas, 2014/1184 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın "TCK 102/2, 43" maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2014/151 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2014/151 Esas, 2016/315 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 09.05.2017 tarihli ve 2017/1053 Esas, 2017/2515 Karar sayılı kararı ile özetle; lehe aleyhe Kanun değerlendirmesi yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2017/263 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2017/263 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2017/1053 Esas, 2017/2515 Karar sayılı kararı ile özetle; sonuç cezanın hatalı hesaplandığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bakırköy 3 Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2022/157 Esas, 2023/232 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın mağdureye birden fazla kez organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu şeklinde kabul edilen olayda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 11 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.10.2023 tarihli ve 9-2023/103514 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin sanıkla sevgili olduklarını ve aralarında yaşanan tartışma nedeniyle sanığa iftira attığını, fotoğrafların mağdurenin telefonunda tespit edilmesi, nerede ve ne zaman çekildiğinin belirsiz olması ve ellerinin bağlı olduğuna dair emare olmaması nedeniyle delil olarak kabul edilemeyeceğini, savunma tanıklarının ifadelerinin sanığın savunmalarını desteklediğini, mağdurenin yol boyunca yardım talebinde bulunmadığını ve vücudunda tespit edilen yaralanmaların zona hastası olması nedeniyle oluştuğunu,

ruh sağlığı hususunda üst kuruldan rapor aldırılmadığını ve esasen bu maddenin uygulanma olanağının bulunmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamından Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.09.2017 tarihli bir kadın doğum ve bir psikiyatri doktoru tarafından düzenlenen raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinin 19.04.2019 tarihli raporunda ise mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun ancak bu bozulmanın kalıcı olup olmadığına dair kararın mağdurenin bir psikiyatri polikliniğinde en az 6 ay süre izlenmesinden sonra verilebileceğinin bildirdiği, raporların içerik ve raporları düzenleyen heyet itibariyle yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında;

mağdurenin usulüne uygun oluşturulmuş heyetten ruh sağlığının kalıcı olarak bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor aldırılmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mahkemenin kabulüne göre; karar başlığında "Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı" olması gereken suç adının "Mağduru bitkisel hayata girdirecek veya öldürecek şekilde cinsel saldırı" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Bozma sebeplerine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR