Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13190 K.2024/1985

Gaziantep

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/366 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli ve 2021/1532 Esas, 2021/2137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 19.09.2022 tarihli ve 2021/27374 Esas ve 2022/7931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz taleplerinin kabulü ile, mağdurenin aşamalarda değişen anlatımları, olayın intikal şekli, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/675 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkarısinin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, onama ve temyiz ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanları arasında çelişki bulunmadığını, olayın ilk sıcaklığı ile ve yaşı da küçük olduğu için önce babasının dokunmalarının kötü olmadığını söylemiş, ancak duruşma sırasında ve davranış şeklinin kötü olduğunu da algıladığı için istikrarlı olarak babasının kötü dokunduğunu söylediğini, kaldı ki sanığın da diğer kızları yönünden istismar eylemini kabul ettiğini, diğer iki kızına kötü dokunan sanığın mağdure ...’ya da bu şekilde dokunmadığını düşünmenin doğru olmadığını, bu nedenle sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanları arasında çelişki bulunmadığını, mağdurenin diğer mağdurelerden daha küçük olması nedeniyle sanığın eylemlerini dillendirememesinin normal olduğunu, sanığın eylemlere karşı koyan mağdureleri dövdüğünü, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 06.02.2023 tarihinde ülkemizde yaşanan deprem felaketi nedeniyle 11.02.2023 tarihli ve 120 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile deprem bölgelerindeki adli sürelerin 06.04.2023 tarihine kadar durdurulmuş olması karşısında katılan mağdure vekilinin 07.04.2023 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin yasal süresi içerisinde sunulduğu anlaşılmakla Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/675 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep