Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13262 K.2024/4585

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 üncü maddesinin 12 nci maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz isteği itiraz kabul edilip, bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılarak itirazın reddedildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs, kişilerin huzur ve sükununu bozma,tehdit ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Lüleburgaz

3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın cinsel saldırıya teşebbüs, kişilerin huzur ve sükununu bozma vetehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, cinsel taciz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca incelenmeksizin iade ve düzeltilerek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Cinsel taciz suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın hatalı olduğuna, beraat kararı verilen hükümler yönünden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE A.

Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz isteği itiraz kabul edilip, bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılarak itirazın reddedildiği anlaşılmıştır. B.

Cinsel Saldırıya Teşebbüs, Kişilerin Huzur Ve Sükununu Bozma, Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1.Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ve dosyada sunulan vekalet hizmetinin bölünememesi karşısında, müdafiye vekalet ücreti tayini gerektiği yönündeki Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Cinsel Saldırıya Teşebbüs, Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Lüleburgaz