Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13317 K.2024/1407

Sanık müdafii ve katılan Bakanlık yönünden, sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/2 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararı ile; a) Mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı kanunla değişiklik sonrası 6763 sayılı Kanunla değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanunun 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı kanunla değişiklik sonrası 6763 sayılı Kanunla değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü (c) fıkraları ile aynı Kanunun 31 inci maddesinin üçüncü ve son fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2021/213 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, ... ve ... vekilleri ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii, katılan mağdurlar vekilleri ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.09.2022 tarihli ve 2021/23254 Esas, 2022/8048 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak mağdur ...'ın aşamalarda istikrarlı şekilde kendisinin ve mağdur ...'ın sanığın cinsel istismarına uğradığı yönündeki anlatımı,

mağdurun babası müşteki ...'nin aşamalardaki ifadelerinde intikalden bir gün önce mağdurun elinde gördüğü bisiklet kilidini sorması üzerine sanığın kendisine ve mağdur ...'a fiili livatada bulunduğunu anlattığını beyan etmesi, Gebze Fatih Devlet Hastanesince intikalde düzenlenen 29.11.2017 tarihli rapora göre mağdur ...'da fiili livata bulgularının tespit edilmesi,

aynı hastanenin 30.11.2017 tarihli raporuna göre ise mağdur ...'ta fiili livata tespiti yapılmaması karşısında, sanığın mağdur ...'a yönelik nitelikli cinsel istismar ile mağdur ...'a yönelik cinsel istismar eylemlerini intikal zamanında on dokuz yaşındayken gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eyleminden 5237 sayılı TCK'nın 103/2, mağdur ...'a yönelik eyleminden aynı Kanunun 103/1-1. maddeleri gereğince mahkumiyeti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6763 sayılı Kanunla değişiklik sonrası 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci ek cümlesi ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan,

6763 sayılı Kanunla değişiklik sonrası 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü (c) fıkraları ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, olayın sübut bulmadığına, sanığın iddia edilen eylem tarihinde çocuk yaşta olduğuna, mağdurların beyanlarının çelişkili olup itibar edilememesi ile mağdur ...'ın iddiasının husumetten kaynaklı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine ve hükümlerin sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suç vasfının tayininde hataya düşüldüğüne, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ile takdiri indirimin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, yetersiz gerekçeyle hükümler kurulduğuna ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. Mağdur ... vekili ile şikâyetçi ...'ın temyiz istemleri reddedildiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdur ...

Vekili ile Şikâyetçi ...'ın Temyiz İstemleri Yönünden İnceleme tarihinde reşit olan mağdurun yokluğunda verilen ihtar şerhli gerekçeli hükmün usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen mağdur ...'ın kararı temyiz etmediği anlaşıldığından yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı ve şikâyetçi ...'ın sanık ile mağdur ...'ın babası olduğu, hükümleri sanık lehine temyiz ettiği ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık Müdafii İle Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarıyla yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdur ... Vekili ile Şikâyetçi ...'ın Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/383 karar sayılı hükümlerine yönelik mağdur ... vekili ile şikâyetçi ...'ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Müdafii İle Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/327 Esas, 2022/383 Karar sayılı hükümlerine yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,