Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13319 K.2024/3987

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu

16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/419 Esas, 2021/57 Karar sayılı kararı ile; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2021/621 Esas, 2021/868 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/20757 Esas, 2022/3300 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın 2019 yılı Temmuz ayında üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sanığın 03.02.2020 tarihinde katılan mağdur ...’a sarılıp yanağından öpmek, kıyafeti üzerinden kalçasını elleme şeklinde sübuta eren eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 16.Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/388 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile; sanığın katılan mağdura sarıldığı, katılan mağdurun yanağından öptüğü ve kıyafeti üzerinden kalçasını ellediği şeklinde kabul edilen olayda, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan mağdurların fiziken sanıktan üstün konumda olduklarını ancak sanığın eylemlerine karşı koymadıklarını, rızaları ile uyuşturucu temini amacıyla sanığın yanında bulunduklarını, rızanın varlığının tespiti halinde suçun vasfının değişeceğini, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Sanık ile katılan mağdur arasında husumet bulunmaması, katılan mağdurda anal bulgu tespit edilmesi ve tanık ...ın ifadesi nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sübut bulduğunu, sanığın alt sınırdan cezalandırılmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Mahkemece hem kararın gerekçesinde hem hüküm fıkrasında sanığın takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen temel cezanın alt sınırdan tespit edilmesi nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma, rapor, tanık ifadesi ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemenin kabulüne göre; karar başlığında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı olması gereken suç isminin çocuğun cinsel istismarı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu

16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/388 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu