Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13326 K.2024/1857

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasın (f) bendi, beşinci fıkrası, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/470 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi üzerine atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine dair verilen kararın Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının kabulü ile sanığın mağdureyi "gel sana simit yapmayı öğreteyim" şeklinde hileli sözlerle onu fırının mutfak kısmına götürdüğü,

oradan da "gel sana önce un deposunu göstereyim" diyerek mağdureyi fırını un deposuna götürdükten sonra önce kapıyı kapattığı ardından da ışıkları kapattıktan sonra mağdurenin beline sarılıp boynundan öptüğü, mağdurenin tepki gösterip onu itmesi sonrasında sanığın bu defa defalarca mağdureyi dudağından ve yanağından öptüğü sabit olduğundan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasın (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Mağdurun ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında 09.11.2022 tarihli celsede alınan beyanı, SEGBİS ile kayda alınmış ise de, 5271 sayılı Kanun'un 219 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre işlem yapılmaması,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi tarafından yapılan yargılama sonucunda 05.06.2023 tarihli son celsede Cumhuriyet savcısından görüşü sorulmayarak 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi