Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13618 K.2024/596

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Ankara

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/48 Esas, 2020/222 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü fıkrası uyarınca 27 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası,

43 üncü maddesi 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kısmen de resen istinafa tabi kararların sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesi, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden "28 yıl 1 ay 15 gün" kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise " 6 yıl 3 ay" şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar vermiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli , 2021/33 Esas, 2021/133 Karar sayılı kararının sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine özetle; mağdurun duruşmada dinlenilmesi ya da Çocuk İzlem Merkezi'ndeki görüntülü ifade CD'sinin izlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Ankara

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/435 Karar sayılı kararı ile sanığın, dosyadaki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü fıkrası uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi,

109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.11.2022 tarihli ve 9-2022/144388 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde olayın gerçekleşme şekline dair herhangi bir açıklama içermeyen ve bozma öncesi gerekçeye atıf yapmak suretiyle Anayasanın 141 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin aynı Kanun'un 289 uncu maddesinin (g) bendinde düzenlenen kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması,

hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/435 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara