Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13741 K.2024/2150

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2022 tarihli ve 2021/37 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası,

62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatine karar verilerek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Sanıkların beyanlarının birbirleriyle örtüştüğü, mağdurenin kendi rızası ile eve geldiğine, cebir ve tehdit unsurunun bulunmadığına, sanığın mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğine, mağdurenin beyanlarının adli raporlarla örtüşmediğine, çelişkili olduğuna ve bu nedenle hükme esas alınamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak beraat hükmü verilmesi gerektiğine, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verildiği için vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık ...'ın Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının aşamalarda tutarsız ve çelişkili olduğuna, sanık ...'in kovuşturma aşamasında kısmen de olsa kendisini teyit eder şekilde anlatımlarda bulunduğuna, aşamalarda istikrarlı ve samimi savunmasının olduğuna, cezanın teşditli uygulanmasının hukuka uygun olmadığına, mağdurenin beyanlarının adli raporlar ile örtüşmediğine, kabul etmemek kaydıyla diğer sanıkla aralarında iştirak iradesinin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. C. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Cezaevi görüş kayıtları getirtilip çevirisi yaptırılmadan eksik inceleme sonucu hüküm verildiği, atılı suçun hareket unsuru olan organ sokma unsurunun gerçekleşmediği, mağdureye soru sorma haklarının kısıtlandığı, mağdurenin iç çamaşırında yapılan incelemede sanığa ait DNA bulunmadığı ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin uygulanamayacağı, mağdurenin sanığı darp ettiği, mağdurenin rızası ile evde bulunduğu, mağdurenin çelişkili beyanlarına dayanılarak mahkumiyet hükmü verilemeyeceği, mağdurenin telefonunda inceleme yapılmadan ve tanık ... dinlenmeden karar verildiği,

teşebbüs hükümlerinin gerekçede tartışılmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanması gerektiği, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak beraat hükmü verilmesi gerektiği, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verildiği için vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde Mağdureye yönelik eylemlerinden dolayı sanıklar hakkında beraat kararı verildiği halde vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle sanıklar müdafilerince temyiz talebinde bulunulmuş ise de sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmayıp, bu kapsamda sanıkların aynı davada yargılandıkları nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet kararı verilmesinden dolayı lehlerine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. B.

Sanıklar Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararında sanık ... ile sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya