Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13826 K.2024/1242

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde ve temyiz talebinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/173 Esas, 2022/813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri,

üçüncü fıkrasının d) bendi ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/725 Esas, 2023/982 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 43, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri İntikalin geç gerçekleştiği, mağdurenin ve katılanın beyanlarının çelişkili olduğu, mağdurenin annesi ile mağdure arasında husumet bulunduğu, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı, açıklanan nedenlerle sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine yöneliktir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine yöneliktir. C. Katılan Bakalık Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması, alt sınırdan uzaklaşılması ve zincirleme suç hükümlerine ilişkin artırım maddesinin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir. D.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin kanuna aykırı olduğu yönündedir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, olayın intikal zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille doğrulanmayan soyut beyanları, mağdurenin hazırlık beyanı dikkate alındığında sanığın kendisine karşı istismar eylemlerini yazdığı günlük sayfalarının sonradan oluşturulma şüphesinin varlığı, mağdurenin annesi ile sanık arasında eskiye dayalı bir gönül ilişkisinden kaynaklı husumetin varlığı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR