Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13832 K.2024/1262

Katılan mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; yüzüne karşı verilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanuni süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çorlu

2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2020 tarihli ve 2019/304 Esas, 2020/68 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 05.06.2020 tarihli ve 2020/685 Esas, 2020/714 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.02.2022 tarihli ve 2021/15950 Esas, 2022/1058 Karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına İlk Derece Mahkemesince direnilerek verilen 19.04.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararın temyiz incelenmesinde Dairemizin 23.11.2022 tarihli ve 2022/12049 Esas, 2022/10404 Karar sayılı ilamı ile direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle,

direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına ilişkin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ancak sanığın mağdura yönelik eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi nedeniyle bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Çorlu

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/227 Esas, 2023/268 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sübuta, suç vasfına, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına ilişkindir B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, üst hadden cezalandırılması gerektiğine, vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan mağdur vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 29 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen on beş günlük kanuni süre geçtikten sonra 29.09.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/227 Esas, 2023/268 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çorlu

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/227 Esas, 2023/268 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Çorlu