Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13833 K.2024/1644

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/324 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/942 Esas, 2021/1231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile olayın tek delili mağdurenin kovuşturmada dinlenmesi gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. 3. İzmir

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/228 Esas, 2022/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/370 Esas, 2022/580 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan sanığın atılı suça ait maddi vakıayı gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarıca

sanığın beraatine karar verilmiştir. 5. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 10.04.2023 tarihli ve 2022/12449 Esas, 2023/2149 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan inceleme ile yeni bir hüküm kurulmasının 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hali oluğu gerekçesiyle başka yönleri incelenmeyen kararın bozulması ile dava dosyasının aynı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/1207 Esas, 2023/1601 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan sanığın atılı suça ait maddi vakıayı gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarıca sanığın beraatine karar verilmiştir.

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, Kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ile yapılan değerlendirmeye, sübuta, mağdure beyanının soyut, çelişkili olduğuna, tanıklar ve mağdure beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmediğine, şikayetten vazgeçmenin dikkate alınmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, yeterli kesin delil elde edilmediğinden beraat verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.04.2023 tarihli ve 2022/12449 Esas, 2023/2149 Karar sayılı kararındaki bozma gerekçesiyle yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR