Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13861 K.2024/1687

Cinsel taciz suçundan hükümlü ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli ve 2016/69 Esas, 2017/63 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2023 gün ve 94660652-105-32-20908-2023-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 gün ve KYB-2023/115610 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 gün ve KYB-2023/115610 sayılı kanun yararına bozma isteminin. Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli ve 2021/17797 Esas, 2023/1019 Karar sayılı ilâmında yer alan ''Posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre suçun ağırlaştırıcı hali olarak düzenlendiği ve suç vasfını değiştirmediği nazara alındığında ceza yaptırımının şikayete tabi olduğu anlaşıldığından,

düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. " şeklindeki açıklama nazara alındığında, "5237 sayılı Kanun'un 105/2. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, sanığın mağdur ...'a taciz içeren mesaj göndermesi şeklindeki eylemi nedeniyle yapılan yargılamada, mağdurun 14/02/2017 tarihli 4. celsede alınan savunmasında şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.2013 tarihli, 2023/479 Esas, 2023/674 Karar sayılı ilâmı ile. 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olmadığına karar verildiğinden dolayı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR