Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13939 K.2024/4352

Kumluca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/319 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hüküm ile ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2016 tarihli ve 2015/420 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklanmasına dair kararın temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/18918 Esas, 2022/684 Karar sayılı kararı ile katılanın temin edilerek olayın oluş şekli ve sanığın kendisini öpmeye çalıştığı sırada fiziki temasta bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekçesiyle bozulmuştur. 2. Bozma üzerine Kumluca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/319 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. 3. Kumluca

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/319 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 276 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz talebinin süresinde olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.12.2023 tarihli ve 9-2023/116498 sayılı Tebliğname ile temyiz talebinin reddi ile kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Özetle 1.Asıl karara yönelik; katılanın çelişkili anlatımları nedeniyle kararın Yargıtay tarafından bozulduğuna, katılana karşı bir eylemde bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkindir. 2. Ek karara yönelik; eşi ile arasının bozuk olmasından dolayı eve sürekli olarak gitmediğine ve eşinin tebligattan kendisini haberdar etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 28.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.08.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR