Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14004 K.2024/4725

Bursa

13. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2021 tarihli ve 2020/208 Esas ve 2021/9 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un( 5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fırkası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2021/768 esas ve 2021/1445 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2021/23703 Esas ve 2022/4490 Karar sayılı ilamına göre "Mağdurun aşamalardaki yetersiz beyanları, sanığın ifadelerinde çalıştığı lokantaya sık sık gelerek müşterileri rahatsız eden akıl hastası mağduru işyerinden kovduğu için aralarında husumet bulunduğunu belirtmesi ve dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu raporunda down sendromu rahatsızlığı bulunduğu için eyleme karşı kendini savunamayacak durumda olan mağdurun beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğine dair görüş bildirilmemesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında ilk derece mahkemesince tanık olarak dinlenen lokanta sahibi ile personeli olan ... ve

Saadettin Yılmaz’ın teminiyle savunmada geçtiği şekilde olay öncesi sanıkla mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı ve sanığın daha önceden mağduru iş yerinin yanında bulunan kaldığı yere götürüp götürmediği hususlarından dinlenmesinde ve Adli Tıp uzmanınca düzenlenen 04.06.2020 tarihli raporun yetersiz olması nedeniyle mağdurun dava dosyasıyla birlikte sevk edileceği istanbul adli tıp kurumu 6. ihtisas kurulundan, suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,

varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı,

mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine yapılan yargılamada Bursa

13. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/379 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fırkası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasının ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının gerektiğine, sanık hakkında usul ve kanuna aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasının ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının gerektiğine, sanık hakkında usul ve kanuna aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir. C.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Adli Tıp Kurumu raporunda, mağdurun beyanlarına ana hatları ile itibar edilebileceğine ilişkin görüşünün içeriğinin ve sınırlarının belirlenmediğine, mağdurun çelişkili beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olarak verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

13. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bursa 13.Ağır Ceza Mahkemesine,