Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14145 K.2024/2203

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Elazığ

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2023 tarihli, 2023/256 Esas, 2023/301 Karar sayılı kararı ile sanığın, eşi olan mağdureyle farklı tarihlerde silahla zincirleme olarak vajinal yolla zorla cinsel ilişkiye girmek şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1008 Esas, 2023/800 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Gerekçeli kararda iddia edilen eylemlere ilişkin delil gösterilmediğine, sanık ve mağdure arasında husumet bulunduğundan mağdurenin aşamalardaki beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, nitelikli cinsel saldırının gerçekleştiğini ortaya koyacak nitelikte tıbbi bir raporun bulunmadığına ve şikayetin çok sonra yapılıp bu durumun dahi sanığın suça konu eylemleri gerçekleştirmediğine delalet olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Aadliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/1008 Esas, 2023/800 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın üyeler ... ve ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy) KARŞI OY Zincirleme eylemelere konu edilen tarihlerde sanığın resmi nikahlı eşi olan mağdurenin, 03.08.2021 ve 10.08.2021 tarihlerinde sanığın gizlice ikamete girdiğini ancak cinsel ilişkiye girmediklerine ilişkin sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanları, sanığın aşamalarda mağdureyle zorla cinsel ilişkiye girmediklerini, çocuklarını görmek ve mağdure ile olan problemlerini çözebilmek gayesiyle ikamete gizlice girdiğine ilişkin istikrarlı savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında,

İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı olduğundan çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.