Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14140 K.2024/1958

Sanık müdafiinin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükümleri süresinde temyiz etmesinden sonra, Bölge Adliye Mahkemesince 31.10.2023 tarihli Ek Kararı ile sanık hakkında cinsel taciz, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte olup temyiz edilemeyeceği belirtilerek vaki temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanık müdafiince ek kararın temyiz edilmediği gibi esasen sanığın Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 06.10.2023 tarihli dilekçe ile kararın onanmasını talep ederek temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından,

incelemenin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında cinsel taciz, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel taciz, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/77 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca bu cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin; birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri ile beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca bu cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, silahla tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca bu cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 50 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, neticeten bu suçtan 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca bu cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair verilen hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî iade, kısmî ret ve kısmî onama görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan alt sınırdan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararları verilmesinin hatalı olduğuna, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. C.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Kararın kendi içerisinde çelişkili olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin de hatalı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz, Silahla Tehdit ve 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ve Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. C.

Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; sanığın on bir yaşı içerisinde olan mağdureyi, velayet hakkına sahip olan annesi katılan ...'nin rızası olmaksızın 21.05.2022 tarihinden itibaren üç gün boyunca yanında tutması sırasında, 22.05.2022 tarihinde mağdureyi almak için yanlarına gelen mağdurenin annesi ve eniştesine yönelik silah kullanmak suretiyle saldırı tehdidi ile mağdureyi almalarını engelleyip başka yere götürdüğünün anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin tehdit ile işlenmesi nedeniyle temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kabule göre de, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın, mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden İlk Derece Mahkemesince dosya kapsamındaki mevcut delillerle çelişen gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Bozma nedenine göre onama isteyen Tebliğname görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz, Silahla Tehdit ve 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ve Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/1256 Esas, 2023/1400 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C.

Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/1256 Esas, 2023/1400 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi