Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1849 K.2023/3255

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi. Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2014 tarihli ve 2014/26 Esas, 2014/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2014 tarihli ve 2014/26 Esas, 2014/282 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/2077 Esas, 2022/667 Karar sayılı kararı ile "5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Giresun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/184 Esas, 2022/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın kastının yoğunluğu, mağdureye daha önceden de istismarda bulunması ve mağdurenin ruh sağlığının etkilendiği hususları dikkate alınarak üst sınırdan ceza verilmesi ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. B.

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, tanıkların yalan beyanda bulunduğuna, suçun işlendiğine dair delil olmadığına ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin soruşturma aşamasında savcılıkta verdiği beyanlarının hayatın olağan akışına uygun ve tanık ...'ün beyanları ile benzer olduğu, mağdure her ne kadar görevsiz mahkemedeki beyanında savcılık aşamasındaki ifadelerini inkar etmiş ise de mahkemece alınan beyanında utandığı için o şekilde beyanda bulunduğunu, soruşturma aşamasında savcılıkta verdiği beyanlarının doğru olduğunu ifade etmesi,

mağdurenin yaşı itibari ile olmamış bir olayı olmuş gibi anlatmasının hayatın olağan akışına aykırı olması ve mağdurenin beyanlarının bir noktada tanık ...'ün beyanları ile desteklenmesi dikkate alındığında sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmış, suç tarihinde sanığın Mahmut ile birlikte mağdureyi, ablası ...'yı ve tanık ...'ü olay günü araçla aldığı, arabayla ... tarafında ıssız bir eve gittikleri, daha sonra Mahmut'un evine gittikleri, gece sanığın mağdureyi uyandırıp öperek üstünü soyduğu, sanığın mağdureye bacak arası yapalım dediği,

mağdurenin de kabul etmesi üzerine sanığın arkadan cinsel organı ile mağdurenin bacakları arasına git gel yaptığı ve boşaldığı şeklindeki eylemleri sebebiyle sanık ...'un üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği kabul edilmiştir.

2. Sanığın mağdureye yönelik olarak dokunma, öpme ve mağdurenin bacakları arasına kendi cinsel organını sokarak boşalma şeklindeki eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla sanık lehine olan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun işleniş şeklinin basit bir dokunma veya okşama olmadığı, sanığın cinsel arzularını tatmin amacıyla mağdurenin bacaklarını kendisini boşalmak için araç olarak kullandığı dikkate alınarak sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına,

sanığın mevcut dosya kapsamından anlaşılan geçmiş hali, kişiliği, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, adlî sicil sabıka kaydı kapsamında suça meyilli kişiliği nazara alınarak sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasına karar verilmiştir.

3. Mağdure olay tarihinde on beş yaşının tamamlamamış ve bu haliyle rıza açıklaması geçerli olmadığından sanığın mağdureyi babasıyla birlikte kalmakta olduğu evden alıp başka bir eve götürüp ve bu evde cinsel amaçla tutması şeklindeki eylemleri nedeniyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ile sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun