Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1948 K.2023/2945

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2021 gün ve 2021/30814 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "Sanığın, amcası olduğu on iki yaşından küçük mağdureye karşı suç tarihi olan 2017 yılı ile 2021 yılı Mayıs ayı arası dönemde birden çok kez olmak üzere, elini mağdurenin kıyafetlerinin içerisine sokarak onun ön ve arka cinsel bölgelerine uzun süreli dokunma, mağdurenin vücuduna organ sokmaya teşebbüs suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği" iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi,

üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/264 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/602 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın mağdureye yönelik olarak atılı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına, suçun işlendiği mahalde keşif yapılmamasının, bildirdikleri bir kısım tanıkların beyanlarına başvurulmamasının ve mağdurenin psikolojik durumu konusunda bir rapor aldırılmamasının eksik inceleme ile karar verme niteliğinde olup bu durumun usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Yapılan yargılama sonucunda Mahkemece.

"Mağdur ...'nın 12.01.2010 doğumlu olduğu, 2017 yılında 7 yaşında olduğu, mağdure ...'nın amcası olan sanık ...'in 2017 yılından itibaren zaman zaman mağdurenin evine geldiğinde oyun oynama bahanesiyle mağdureyi kucağına alıp cinsel organının ona sürttüğü, daha sonraki tarihlerde yine oyun olduğunu söyleyerek mağdureyi soyundurup kendisi de soyunarak cinsel organını mağdurenin ön ve arka cinsel bölgesine sürdüğü, zaman zaman eliyle mağdurenin cinsel organını okşadığı,

bir süre sonra 2020 yılı Mayıs-Haziran aylarında mağdurenin annesi ve babası ayrılınca annesinin yanında kalan mağdurenin yaklaşık 2 haftada bir hafta sonları babasının kaldığı eve gittiği, babasıyla aynı evde kalan amcası ... zaman zaman burada da mağdureyi aynı şekilde soyundurup onun cinsel organını ellediği,

kendi cinsel organının mağdurenin ön ve arka bölgesine sürdüğü ve bu eylemlerini 2021 yılı Mayıs ayına kadar devam ettirdiği" şeklinde gerkçekleştiği kabul edilmiş, Yine Mahkemece "sanığa iftira etmesi için bir sebep bulunmayan mağdurenin aşamalardaki oluşa uygun samimi ve inandırıcı beyanları,

mağdureyi doğrulayan müşteki anne Birgül'ün beyanları ve dosya kapsamı dikkate alınarak olayın bir önceki paragrafta anlatıldığı şekilde gerçekleştiği kanaatine varıldığından sanığın cezadan kurutulmaya yönelik gerçeğe aykırı beyanlarına itibar edilmediği" gerekçesine binaen sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan yukarıda "HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altındaki 2. nolu kısımda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: İlk derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/602 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir