Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2118 K.2023/6762

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2015 tarihli ve 2014/604 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarından mahkumiyetine ve hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine kararı verildiği, 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/4640 Esas, 2022/4085 Karar sayılı ilamı ile kararın basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulduğu, 3. Antalya

23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/472 Esas, 2022/920 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanmaksızın sanık hakkında cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verilerek hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.02.2023 tarihli ve 9-2023/9484 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Katılanın esnaflara borç yapması ve uygunsuz davranışları nedeniyle işten çıkarıldığına, aralarında husumet bulunduğuna, katılan ile yaptığı görüşmelerde iddiaya konu sözleri söylemeyip borcunu konuştuğuna, arama kayıtlarını içeren belgenin tarihinin ne olduğu veya hangi tarihli mesajları içerdiğinin karar yerinde tartışılmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, bozma sonrası davaya bakan hakimin değişmesi nedeniyle bizzat katılanı dinleyip söylenenlerin doğru olup olmadığını tahlil etmesi gerektiğine, tekerrüre esas alınan ilamın temyiz incelemesinde bozulduğuna,

yerel mahkemede yargılamanın halen devam ettiğine, henüz kesinleşmiş bir karar olmadığından tekerrür uygulaması yapılamayacağına, katılanın kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle aleyhe vekalet ücretine hükmedilmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğuna, katılandan alacağı olduğuna dair tanık dinletme talepleri karşılanmadan jet hızıyla karar verilmesinin savunma hakkının ihlali niteliğinde olduğuna, bu nedenle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar,sanık savunması,katılanın anlatımları,arama kayıtları,olayın gelişimi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;katılan ...

Uçar'ın olaydan 5 yıl kadar önce şüpheliye ait iş yerinde çalıştığı,daha sonra başka bir iş aramak için başvuruda bulunmuş olması nedeni ile olay günü sanık şüpheli ... ...'in kendisine ait ... numaralı telefondan katılanı arayarak 'iş başvurusunda bulundunuz, onun için aradım,' dediği,katılanın siz kimsiniz demesi üzerine sanığın 'sen oranın patronu gibi konuşuyorsun, hayırdır, patrona götünü mü siktiriyorsun' şeklinde sözler söylediği,daha sonra katılanı tekrar aradığı '5 yıl önce yanımda çalışmıştın hatırlamadın mı ben ...' dediği ve arkasından da 'bana vermemiştin,

şimdi başkasına mı veriyorsun' dediği,katılanın kendisinin evlendiğini,ikayetçi olacağını söylemesi üzerine 'gene gece ararım kocanla yatarken de ararım' şeklinde sözler söylediği,katılanın aramamasını söylediği ve telefonlarına cevap vermediği halde ısrarla aramasını sürdürdüğü,

sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun,samimi ve inandırıcı bulunmadığı,katılanın yalan söylemesi için hiç bir neden bulunmadığı ve baştan itibaren tutarlı anlatımlarına itibar edilmesi gerektiği,sanığın üzerine atılı cinsel taciz,hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediğinin sabit olduğu..." gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde katılana ait telefon numarasını arayıp "Sen oranın patronu gibi konuşuyorsun, hayırdır, patrona g.tünü s.tirdin", "Bana vermemiştin, şimdi başkasına mı veriyorsun?" demesi şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma,

aynı Kanun'un 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret ve yine 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçlarını oluşturup 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde yer alan fikri içtima kuralı gereğince sadece en ağır cezayı gerektiren zincirleme suretle cinsel taciz suçundan cezalandırılması ve cinsel taciz suçunun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını içermesi karşısında,

bozma üzerine yargılama yapan ve bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece esasen ceza miktarı itibarıyla sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, hukuka aykırı görülmüştür. 2. Tekerrüre esas alınan Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2012 tarihli ve 2011/967 Esas, 2012/1076 Karar sayılı ilamının temyiz edilmeden kesinleşmesinden sonra bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidildiği ve en son Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 09.06.2020 tarihli ve 2020/760 Esas, 2020/5071 Karar sayılı kararıyla bozma kararı verildiği anlaşılmakla anılan ilamın henüz kesinleşmediği gözetilerek tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, hukuka aykırı görülmüştür. 3. Bozma sebeplerine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR