Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2158 K.2023/8411

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/393 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/393 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/5961 Esas, 2022/6129 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra yapılan değişiklik uyarınca sanığın işlediği kabul edilen cinsel taciz suçunun üst sınırı itibarıyla basit yargılama usulüne tabi olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunlululuk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/307 Esas, 2022/558 Karar sayılı kararı ile yapılan değerlendirme sonucunda yargılamanın genel hükümlere göre yapılmasına karar verilmesinin ardından sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Atılı suçlamayı kabul etmediğine, katılanı aramadığına, cinsel içerikli sözler söylemediğine, cezalandırmaya yetecek delil bulunmadığı için beraatine karar verilmesi gerektiğine, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme şeklindeki kişiselleştirme hükümlerinin uygulanmadığına, cezanın teşdiden verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkeme; "...yapılan yargılama sonucu kabule göre. Sanığın kullanımında olduğu 0 553 ... numaralı hattan katılanın kullanımında olduğu sabit telefonu değişik zamanlarda birden fazla kez arayarak '... beni tanıdın mı, yavrum cicim, seninle görüşelim' ve '... yavrum beni tanıdın mı, seninle birlikte olmak gerdeğe girmek istiyorum' şeklinde sözler sarf ettiği..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

2. Mahkeme; "...Sanığın adli sicil kaydından anlaşılan sabıkalı hali dikkate alınarak ileride yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu bir kanaat edinilemediğinden CMK 231/5 ile TCK 50 ve 51. Maddelerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına..." şeklindeki gerekçesiyle kişiselleştirme hükümlerini uygulamamıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi ve seçenek yaptırımlara çevirme şeklindeki kişiselleştirme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçenin yerinde olduğu anlaşıldığından,

sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilerek Mahkemece kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR