Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2197 K.2023/5329

Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2018 gün ve 2015/87 Esas, 2018/93 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 23.06.2020 gün ve 2018/1714 Esas, 2020/891 Karar sayılı hükmünün sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.03.2022 gün ve 2021/16962 Esas, 2022/2330 Karar sayılı bozma yönündeki kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilerek kurulan 25.10.2022 gün ve 2022/897 Esas,

2022/1645 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Dairemize gönderilen dosyayla ilgili olarak.

02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi ve 7165 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesiyle getirilen düzenlemeler sonrası 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrasına istinaden, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden,

hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak katılan Bakanlık vekilinin 09.12.2022 tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği gözetilip, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiinin temyiz istemiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü: Dairemizin 15.03.2022 gün ve 2021/16962 Esas, 2022/2330 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 25.10.2022 tarihli ve 2022/897 Esas,