Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2421 K.2023/4033

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/4 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2020/406 Esas, 2020/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyizi Sanık hakkında takdiri indirim maddesi uygulanmaması gerektiğine ve sanığın tutuklanmasına yöneliktir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi Sanık hakkında temel cezanın üst hadden verilmesi gerektiğine yöneliktir. C.

Sanık Müdafiinin Temyizi Sanık ile mağdure arasında çok uzun yıllara şamil gönül ilişkisinin bulunduğuna, mağdurenin ifadelerinin çelişkili ve soyut olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, mağdurenin, sanığı öncesinde birçok kez karakola şikayet etmesine rağmen nitelikli cinsel istismar suçundan şikayet etmediğine, mağdurenin şikayetinin geç yapmış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, cinsel birlikteliğin rıza dahilinde olduğuna, mağdurenin, babasının baskısıyla sanığa iftira attığına, tanık beyanlarında sanığın mağdureye şiddet uyguladığına ilişkin ifade olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdure ile sanığın 2013 yılı sonlarına doğru arkadaş ortamında konuşarak tanıştıkları, tanıştıktan itibaren yaklaşık 3-4 ay sonra sevgili oldukları, ilk zamanlar aralarında herhangi bir problem olmadığı, birbirlerini sevdikleri, aralarında bunu doğrulayacak tarzda bir çok yazışma içerikleri ve fotoğrafların bulunduğu, ancak sonraki zamanlarda sanığın mağdureye baskı uyguladığı, kıyafetine, gezdiği arkadaşlara, yaşamına müdahale ettiği, mağdurenin okuduğu okula gelerek orada mağdureyi arkadaşlarının yanında dövdüğü,

bu davranışlar nedeniyle başta kendi isteği ile sanıkla arkadaşlık kurup duygusal yakınlık yaşayan mağdurenin sanıktan ayrılmak istediği, ancak sanığın buna yanaşmadığı, 2014 yılı Aralık ayında mağdurenin okulda bulunduğu esnada mağdureyi öğle arasında yanına çağırarak gitmemesi halinde döveceğini söyleyerek okul bahçesine çağırdığı, sanıktan korkan mağdurenin bu nedenle yanına gitmek zorunda kaldığı, sonrasında sanığın mağdureyi kolundan tutarak aracın ön koltuğuna bindirdiği, mağdureyi bindirirken kolu ile tutup "gelmezsen seni öldürürüm" şeklinde tehditlerde bulunarak mağdureyi arabaya binmeye zorladığı,

mağdurenin kendisinden güçlü konumda bulunan sanıktan korktuğu için arabaya bindiği, ardından sanığın mağdureyi bu şekilde ... köyüne tenha bir mevkiye götürdüğü, mağdureyi arbanın arka koltuğuna geçirdiği, müzik sesini açtığı, mağdureye vurup kıyafetlerini çıkararak mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği, sonrasında mağdureyi biraz araba ile gezdirerek akabinde okula bıraktığı, bu hadiseden yaklaşık üç gün sonra mağdureye tehdit ve cebir uygulayarak ilk eylemin gerçekleştiği ... köyüne götürdüğü, burada mağdureye şiddet uygulayarak ve tehdit ederek zorla kıyafetlerini çıkartıp mağdurenin çıplak görüntülerini cep telefonu ile videoya aldığı,

video kaydına aldıktan sonra yaşadıklarını başkalarına anlatacağını söyleyerek kendi istediğini yapmasını istediği, bunun üzerine görüntü kaydını kullanarak olaydan sonra yaklaşık 10-11 kez farklı tarihlerde mağdure ile rızası dışında anal ve vajinal yolla cinsel ilişkiye girdiği, elinde video kaydı bulunması nedeniyle mağdureden istediği çıplak fotoğrafları göndermesini istediği, bunun üzerine mağdurenin çekilen videonun yayılacağı endişesi ile kendi iradesi dışında bazı çıplak görüntüleri sanığa göndermek durumunda kaldığı,

mağdure ile sanığın bu şekilde gerçekleşen cinsel ilişkilerinin en son 2017 yılı Şubat ayında gerçekleştiği, mağdurenin sanıktan korktuğu ve olayın duyulmasından çekindiği için bu olayı önce gizlediği, ancak sonrasında sanığın mağdurenin abisi olan tanık ... ... ***'la yazıştıkları, sanığın mağdurenin kendisinden ayrılmak istemesini sindiremeyince bu kez mağdureye ait çıplak fotoğrafları mağdurenin abisi olan tanık ... ... ***'a whatsaptan gönderdiği,

elinde kardeşinin başka çıplak videoları olduğunu, kardeşinin başka erkeklerle cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği, mağdurenin çıplak görüntülerinin ve fotoğraflarının kardeşine gönderilmesi üzerine olaydan ailesinin haberdar olduğu, 04.01.2018 tarihinde mağdure ile babası katılan ...'un sanık hakkında şikayetçi oldukları şeklinde olayı kabul ettiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık beyanları, ses analiz raporu, adli raporlar, bilirkişi raporu, sanık savunması ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2020/406 Esas, 2020/538 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak