Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2552 K.2023/3287

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihi yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Tekirdağ

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2009 tarihli ve 2008/274 Esas, 2009/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Tekirdağ

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2009 tarihli ve 2008/274 Esas, 2009/126 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 11.06.2013 tarihli ve 2011/11925 Esas, 2013/7430 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı suçuna oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Tekirdağ

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2013 tarihli ve 2013/404 Esas, 2013/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aleyhe bozma yasağı bulunduğundan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Tekirdağ

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/624 Esas, 2020/81 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasti bir suç işlemesi nedeni ile hükmün açıklanması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aleyhe bozma yasağı bulunduğundan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Tekirdağ

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/624 Esas, 2020/81 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.04.2022 tarihli ve 2021/13472 Esas, 2022/3794 Karar sayılı kararı ile ''..dosya kapsamına göre sarkıntılık düzeyini aşan eylemle ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7.Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/348 Esas, 2022/302 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmesi üzerine, Tekirdağ

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/345 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali lehe görülerek, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sübuta, zora dayalı bir eylemin olmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, mağdure ile şikâyetçi babanın şikâyetlerinden vazgeçmesi nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde; olay günü mağdure ... ***'nin kardeşini okuldan alarak eve bıraktıktan sonra gezmek amacıyla çarşıya çıktığı, mağdurenin avukatlar sokağında yürürken sanık ... ... ile karşılaştığı, sanığın kendisini takip ederek bir süre arkasından yürüdüğü daha sonra kendisi ile konuşmak istediğinde sanığı terslediği,

mağdurenin beyanına göre sanığın kendisi ile evlenmek istediğine dair sözler söylemesine rağmen mağdurenin sanığı reddettiği, bir süre birlikte bu şekilde yürüdükten sonra boş binaya sanığın mağdureyi kolundan tutarak soktuğu, sanığın mağdureyi öptüğü, mağdurenin eteğinin altına elini sokarak cinsel organına ellemeye çalıştığı, göğüslerini tuttuğu, mağdurenin sanığı ittirdiği ve bağırması üzerine sanığın mağdureyi bıraktığı kabul edilen olayda;

mağdurenin soruşturma aşamasında alınan ayrıntılı beyanı ile olayın hemen sonrası mağdurenin babasının mağdureyi ağlarken görmesi ve birlikte şikâyetçi olmaları, mağdurenin anlatımı doğrultusunda olay yerinde yapılan incelemede; *** Cad.

No: 27 sayılı yerde boş bir binanın olduğu, bu binanın içerisinde mağdureye ait deri kordonlu nazar boncuğunun bulunduğuna dair 22.03.2008 günlü tutanak düzenlenmesi hususları birlikte değerlendirilerek sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı suçun şikâyete tabi suçlardan olmadığı da nazara alındığında, mağdurenin aşamalarda istikrarlı ve birbirlerini doğrulayan beyanları, olaydan hemen sonra gerçekleşen intikal şekli ve zamanı, şikâyetçi beyanı, sanık savunması, olay yerinde düzenlenen kolluk tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ