Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2755 K.2023/5211

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2013/151 Esas, 2014/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2013/151 Esas, 2014/270 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2021/2051 Esas, 2021/9950 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın olay günü on beş yaşından küçük mağduru kolundan tutarak cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunup, banyoya götürmek istediği sırada bağırması üzerine bırakması şeklinde sübuta eren eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek, belirlenecek lehe kanuna göre karar verilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Amasya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurun beyanı dışında delil olmadığına, tanıkların olayı görmediğine, ayrıca kararı kabul etmemekle birlikte ilk verilen karar sanık lehine temyiz edildiğinden bozma öncesi verilen karardan daha ağır cezaya hükmedilemeyeceğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece katılan mağdur beyanı, savunma ve tanık beyanlarına göre; katılan mağdurun olay günü akşam geç saatte eve gidememesi üzerine uyumak üzere daha önceden tanıdığı arkadaşları sanık ..., tanıklar ... ve ... ile birlikte uyumak üzere atıl bulunan bir inşaata gittiği, daha öncesinde de zaman zaman bu yerde birlikte uyudukları, olay günü akşam saatleri söz konusu yerde tanıkların uyuduğu sırada sanığın mutfak kilimini getirmesi için katılan mağduru odadan gönderdiği,

akabinde arkasından kendisi de giderek katılan mağdura ''Sen para karşılığı veriyomuşsun bana da ver'' dediği ve mutfağın yanında bulunan kapıyı açarak olay günü on beş yaşından küçük katılan mağduru banyoya girmesi için kolundan tuttuğu, katılan mağdurun yardım istemek için bağırdığı, bunun üzerine sanığın katılan mağduru bırakarak olay yerinden uzaklaştığı, olay süresince sanık ile katılan mağdurun üzerlerinin giyinik oldukları şeklinde kabul edilen olayda sanığın lehine olan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2013/151 Esas, 2014/270 Karar sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2021/2051 Esas, 2021/9950 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere 1412 sayılı Kanun’un 326 ıncı maddesinin son cümlesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların belirtilen husus haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/510 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra.