Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2820 K.2023/6446

Bakanlık vekilinin kanun yolu aşamasında davaya katılma ve hükmü temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 103/6. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Edirne

1. Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 15.11.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/526 Karar sayılı karar ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlediğinin dosyadaki delillerle sabit olduğuna, beraatine karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması, bozma üzerine yapılan ilk derece yargılamasında gönderilen duruşma günü davetiyesinin de usulüne uygun tebliğine rağmen Bakanlığın duruşmalara gelmeyip katılma iradesini de göstermemesi karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından,

şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne

1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 15.11.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/526 Karar sayılı kararda katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Dairemizin 01.03.2022 tarihli ve 2021/3057 Esas, 2022/1785 Karar sayılı bozma kararında belirtmiş olduğum karşı oy gerekçesine binaen sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.