Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3009 K.2023/6914

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2019/63 Esas, 2020/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiye çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2020/1090 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti yönündeki hükmün 1,

2 ve 3 üncü paragraflarının kaldırılarak yerlerine gelmek üzere. Sanık ...'ın katılan mağdureye karşı sarkıntılık boyutunda kalan çocuğun cinsel istismarı eyleminde bulunduğu, yapılan yargılama ve toplanan delillerle sabit olduğundan suçun işleniş biçimi, işlenmesindeki özellikler, sanığın davranışları, suçun işlendiği yer ve kastı dikkate alınarak alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir durum bulunmadığından takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanığın suçu mağdureye karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasından takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkisi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca sanığın cezası taktiren 1/6 oranında indirilerek 3 yıl bir ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına parağraflarının eklenmesine,

diğer hususların ise aynı kalması suretiyle Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.02.2023 tarihli ve 9-2022/85685 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine dair hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanıp uygulanamayacağı,

aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ve temel cezanın teşdiden artırılıp artırılamayacağı hususunda yapılacak değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine aykırılık oluşturulacak şekilde dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2020/1090 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi