Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2992 K.2023/8618

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2014 tarihli ve 2012/189 Esas, 2014/249 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2014 tarihli ve 2012/189 Esas, 2014/249 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2021/2045 Esas, 2022/554 Karar sayılı ilâmıyla; ''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/349 Esas, 2022/607 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin beyanlarının esas alınması gerektiği, iftira atmak hususunda herhangi bir menfaati bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında katılan ... ile 2010 yılında 5-6 ay süren ciddi bir arkadaşlıklarının olduğunu, ilk tanıştıkları sıralar beraber gezerlerken bir ara yağmurda ıslandığını, kendisini eve götürdüğünü katılanın üzerini değiştirdiğini, ona kıyafet verdiğini, aralarında hiç bir şey geçmeden oradan çıktıklarını, arkadaşlıkları süresince katılan ile cinsel ilişki yaşamadığını daha sonra karıştığı gasp suçu nedeniyle tutuklandığını bu nedenle katılanın kendisinden ayrıldığını, arkadaşlıkları sırasında yanına gelerek ‘‘anneme cinsel ilişkiye girdiğimizi söyledim, bozuntuya verme’’ şeklinde söylemde bulunduğunu,

daha sonra ailelerin bir araya geldiğini, ancak katılanın yaşı küçük olduğundan evlenemediklerini, ... ...’a (... ... hakkında mağdur ile cinsel ilişki yaşadığı iddiasıyla mahkememizce bozma öncesi yapılan yargılamada hakkında TCK’nın 104/1.maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul Anadolu

10. Ağır Ceza Mahkemesi’nce anılan hükmün itirazın reddi kararıyla kesinleştiği anlaşılmıştır.) katılan ile cinsel ilişki yaşadıklarını söylediğine dair ... ...’ın beyanlarını kabul etmediği, ... ...’ın soruşturma aşamasında kollukta alınan beyanında sanık ...’ın kendisine katılan ile cinsel ilişki yaşadığını söylediğini ifade etmiş ise de, savcılık ve bilahare aşamalarda alınan beyanlarında sanığın katılanla sadece ilişki yaşadığını söylediğini beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut ...

Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 04/04/2012 tarih ve R120000177 sayılı uzman hekim raporuna göre katılanın bakire olmadığı ve yırtığın eski olduğu belirtildiği ancak dosya kapsamında toplanan delillerden söz konusu yırtığın sanıkla irtibatlandırılamadığı hususları bir arada değerlendirildiğinde olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, sanık savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu