Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3031 K.2024/203

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarih ve 2015/674 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesince cinsel taciz suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/9327 Esas, 2020/6056 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilamı üzerine Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir. 4. Anılan karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yeniden esasa kaydedilen dosyada Anamur

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarih ve 2021/384 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, tekerrür hükümlerinin yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete dair yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince. "İddia, savunma, katılan beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; tanık ...'ın oluşa uygun beyanında akşam vaktinde müşteki ile kendisinin yanında gürültülü bir şekilde şarkı veya marş söyler zafer kutlar gibi sevinçli bir şahsın geçtiğini beyan ettiği, sanığın birşeyler mırıldandığını ancak ne söylediğini anlamadığını beyan ettiği, müştekinin samimi görülen anlatımı ile uyumlu olduğu,

sanığın ise olay günü müştekinin yanından geçtiğinin farkında olduğunu ancak kastının müştekiye yönelik olmadığını, sadece kendi kendine motosiklet ile çarşı merkezine doğru seyir halindeyken "yavrum da sana ipek mendil alayım" şeklinde türkü söylediğini savunarak tevilli ikrarda bulunduğu, daha sonra kendisini gördüğünde özür dilediğini beyan ettiği, müştekinin kendisine laf atıldığını zannettiğini savunduğu, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

müştekiyi taciz kastı ile hareket ederek iddianamede belirtilen sözleri söylediği yönünde tam bir vicdani kanaate ulaşılmış, sanığın müsnet suçtan mükerrir suçlu olmasıda gözetilerek takdiren ve tercihen alt sınırdan olmak üzere hapis cezası ile cezalandırılmasına, yargılama sürecindeki iyi hali nedeniyle cezasından TCK 62 madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına,

sanığın tekerrüre esas Anamur Asliye Ceza Mahkemesinden verilmiş 2008/810 Esas-2009/1482 Karar sayılı kasıtlı suçtan verilmiş 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet ilamının temyizde düzeltilerek onama suretiyle 08/07/2013 tarihinde kesinleştiği, iş bu dosyanın suç tarihinin 11/06/2015 olması sebebiyle tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından mahkememizce sanığa verilen sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; ayrıca 5275 SK. nun 108/4 maddesi de gözetilerek sanık hakkındaki cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

Sanığın daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin ve tekerrüre esas mahkumiyetinin bulunmasından dolayı yasal imkansızlık nedeniyle hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine ayrı ayrı yer olmadığına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Anamur