Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3092 K.2024/1226

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarını suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/241 Esas, 2021/623 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi,

43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 2022/2925 Esas, 2022/3334 Karar sayılı kararı ile "...sair reddine, ancak mağdurenin aşamalarda son eylem tarihine yönelik çelişkili ifadeleri, sanığın aralarında mağdurenin de bulunduğu bazı çocuklarla birlikte kendi oğlunu 2015-2016 eğitim öğretim yılı sonuna dek aracıyla okula götürüp getirdiği yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikte tanıklar ...,... ’nin beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın kayden 17.03.2005 doğumlu mağdureye yönelik son istismar eylemini 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe girip mağdurun on iki yaşından küçük olması halinde ceza miktarında artırım

yapılmasını öngören 6763 sayılı Kanundan sonraki dönemde gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden temel cezanın bu kanun değişikliğine göre belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 202/418 Esas, 2022/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.02.2023 tarihli ve 9-2023/14855 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Çocuğun cinsel istismar eyleminin 2012 yılında başlayıp 07.03.2017 tarihine kadar devam ettiğine, mahkemece suç tarihleri bakımından yanlış kanun hükümlerinin uygulandığına, ayrıca eylemlerin sarkıntılığı aştığına, sanığın yargılamanın tüm aşamalarında suçu inkar etmesine rağmen uygulanan takdiri indirimin hatalı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdure ve ailesinin tutarlı beyanlarına göre cinsel istismar eyleminin en son 2017 mart ayında olduğuna, ayrıca eylemler 5 yıl sürdüğü için sarkıntılığı aştığına, takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin soyut ve çelişkili beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine delil olmadığına, tanık beyanlarının da katılan mağdurenin beyanlarıyla çeliştiğine, sanığın katılan mağdureyi okula getirip götürürken ücret almadığına, sanığın oğlu 7.sınıfa geçince de katılan mağdureyi okula götürmediğine, bu nedenle bakım ve gözetim yükümlülüğü nedeniyle yapılan artırımın hatalı olduğuna, sanığın cinsel saik ve amaçla katılan mağdureye dokunmadığına, sanığın beraatinin aksi halde cezanın en alt sınırdan belirlenerek lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmaısna karar verilmesi istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinin 02.12.2016 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/418 Esas, 2022/483 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,