Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3129 K.2023/3978

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildiği,

sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarih ve 2020/176 Esas, 2020/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarih ve 2020/2348 Esas ve 2020/1896 Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarih ve 2020/2348 Esas ve 2020/1896 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarih ve 2021/19817 Esas, 2022/4689 Karar sayılı kararı ile ''Olayın oluş şekli, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu cebir veya tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı gerekçeyle müsnet suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini karşısında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarih ve 2022/384 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Somut delil bulunmadığına, sanık ile mağdur arasında husumetin varlığına, tanık dinlenilmesine, soruşturmanın eksik ve hukuka aykırı yürütüldüğüne, eksik araştırma ve incelemeye, sanığın beraatine ilişkindir. 2.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesine, takdiri indirim uygulanmamasına ve vekalet ücreti verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Sanık ...'ın bozma öncesinde ve sonrasında alınan savunmasında olay anında uyuşturucu etkisi altında olduğunu, mağdura karşı cinsel bir eyleminin olmadığını, kaza yapmış olan mağduru kenara almaya çalıştığını beyan ederek üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşıldığı, 03.06.2020 tarihli adli raporda mağdurun vücudunda sağ göz 2 cm altında orta hatta 1.5 cmlik epidermisi ilgilendiren kenarları düzenli kesi sağ kaşta 2 cmlik kenarları düzenli epidermisi ilgilendiren kesi, ağız içi frenulum labi süperiorda minimal kanamalı kesi mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının anlaşıldığı,

her ne kadar sanık eylemlerinin sehevi amaçlı olmadığını ileri sürse de sehevi olmayan bir amaçla eylemlerin izahının mümkün olmaması, ayrıca mağdurun beyanıyla uyumlu şekildeki olayın hemen sonrasında alınan taraf ve tanık beyanlarının sıhhatinin kuvveti de birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçun sebep ve saiki ile inkara yönelik savunmasına itibar edilmemesi gerektiği kanaatine varılmakla;

sanığın üzerine atılı mağdur ... ***'a yönelik olarak on iki yaşını tamamlamamış çocuğun cinsel istismarı suçundan eylemine uyan TCK'nın 103/1-3.cümle maddesi gereğince, TCK'nın 61. maddesi ve özellikle suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zararın ağırlığını, failin kastına dayalı kusurunun ağırlığını, failin güttüğü amaç ve saiki de nazara alınarak takdiren ve teşdiden 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, tüm dosya kapsamı,

tanık beyanları ve Yargıtay bpzma ilamındaki hususlar neticesinde sanığın eylemini cebir kullanmak yoluyla işlediği hususu netlik kazanmayıp sabit olmadığından TCK'nın 103/4. maddesi uygulanmamış, sanığın suçtan sonraki davranışları, sabıkasına esas denetim ilamı, cezanın ıslah ve geleceği üzerindeki etkisi nazara alınarak sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanmamış, karar kesinleştiğinde sanık hakkında çocuğun cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılınması suçundan gereğinin takdir ve ifası için Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş olup,

açıklanan gerekçe ve dosya kapsamı ile yapılan yargılama sonucunda oluşan tam vicdani kanıya göre hüküm kurulmuştur. ''şeklindeki karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarih ve 2022/384 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Yalova