Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3347 K.2023/3113

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/351 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararı ile; sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan karara karşı katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/2255 Esas, 2022/1659 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.03.2023 tarihli ve 9-2023/15947 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın temel cezanın üst sınırdan tayini ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi İlk derece mahkemesince eksik inceleme neticesinde mahkumiyet kararı verildiğine, mağdurenin çelişkili anlatımlarda bulunmasına karşın sanığın tüm aşamalarda benzer tutarlı ve samimi beyanlarda bulunduğuna, olayın bir kısmını gören kamera kaydı dışında başkaca bir kayıt ve görgüye dayalı tanık anlatımı bulunmadığına, suçun işlendiği iddia edilen güzergah koşullarının suçun icrası için uygun olmadığına, sanığın, yaşı küçük mağdureyi koruma güdüsü ile hareket ettiğine, oluşan şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine,

eylemin kabulü halinde bile temas şeklinde ötürü sarkıntılık boyutunda kaldığına ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, Bakanlığın yargılamaya dahil olmamasından ötürü yasa yoluna başvuramayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suç tarihi itibariyle on üç yaşında olan katılan mağdure ile sanığın aynı binada ikamet etmeleri sebebiyle aralarında tanışıklık bulunduğu, 17.11.2021 günü sanık ile katılan mağdurenin bina girişinde karşılaşarak içeri girip asansörün gelmesini bekledikleri sırada sanığın "Gel sana sarılayım, ben seni çok seviyorum" şeklinde sözler sarf ederek katılan mağdureye sarılıp kıyafet üzerinden göğüslerine sıkma şeklinde dokunduğu,

aynı gün içinde bir saat sonra katılan mağdurenin kargoya gitmek üzere ikametinden çıkması ile sokak üzerinde tekrar sanık ile karşılaştığı ve sanığın, katılan mağdurenin saçını koklayarak yanağından öptüğü ve sohbet sırasında katılan mağdurenin kargoya gideceğini öğrenmesi üzerine birlikte gitmeyi teklif edip yürüyüş sırasında ve kargo binası içinde bulundukları süre zarfında kolunu omzuna atarak elini tuttuğu, beline sarıldığı ve kıyafet üzerinden göğüslerine dokunup kalçasını sıktığı, anılan mahalden ayrıldıktan sonra da katılan mağdurenin elini tutarak yürümeye devam ettiği ve adı geçenin yanından ayrılacağı sırada "Göğüslerini yerim,

çok güzelsin, vücudun çok güzel'' şeklinde sözler sarf ettiği, sanığın yanından ayrılan katılan mağdurenin durumu ailesine bildirmesi ile olayın gecikmeksizin kolluk kuvvetlerine intikal olunduğu iddiasıyla düzenlenen iddianamenin kabulü ile Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde katılan mağdurenin istikrarlı anlatımları, sanığın tevilli ikrar içerikli savunması, tanık anlatımı, kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın eylemi sabit görülerek mahkumiyetine dair hüküm kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde 1. Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu,

usulüne uygun katılma talebi üzerine 17.02.2022 tarihli duruşmada katılan olarak kabul edilen Bakanlığın yasa yoluna başvurma hakkına sahip olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli karar başlığında, hükmü veren mahkeme başkanı ve üyeleri, zabıt kâtibi, mağdure vekili ile sanık müdafiinin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği, suçun işlendiği yer, sanığın tutuklu bulunduğunun gösterilmemesi 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin ikinci fıkrasına (b) bendine aykırılık teşkil etse de; mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/2255 Esas, 2022/1659 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van