Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3408 K.2024/1723

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. Simav Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarihli, 2013/28 Esas, 2013/201 Karar sayılı kararı ile sanığın; a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci ile 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2. Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarihli, 2015/8668 Esas, 2019/9466 Karar sayılı kararı suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Uşak

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli, 2019/216 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararı ile sanığın; a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 62 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

4. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli, 2021/16309 Esas, 2022/5038 Karar sayılı kararı sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanma koşulunun bulunup bulunmadığının gerekçede tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 5. Uşak

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli, 2022/479 Esas, 2022/600 Karar sayılı kararı ile; sanığın, araba içerisinde on beş yaşından küçük mağdurenin boynunu öpüp ısırdığı iddiasıyla sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu gerekçesiyle atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanmaması ve sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan üst hadden cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Bozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak