Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/353 K.2023/6091

Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/187 Esas, 2021/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17 .

Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/912 Esas, 2022/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A) Sanık Müdafii Temyiz İsteminde Özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğini, sanığın her aşamada suçlamaları reddettiğini, tanık Habibe’nin sanığı doğrular nitelikte beyanlarının olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir. B)Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı Temyiz İsteminde 1. Mağdure Rumeysa'nın Küçükçekmece

14. Asliye Ceza Mahkemesi aracılığıyla gönderdiği 31.08.2021 havale tarihli dilekçesiyle şikayetini geri çektiğini bildirmiş ise de; soruşturma aşamasında verdiği beyanı, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünce olay nedeniyle düzenlenen 25.03.2021 tarihli 2021/6566 sayılı raporda belirtilen bulgular ve bu bulgular nedeniyle basit tıbbi müdahaleyle iyileşecek şekilde yaralandığına ilişkin rapor, 25.03.2021 tarih, saat 07.15'te düzenlenen 1,67 promil alkollü olduğuna ilişkin rapor,

sanığın suç tarihinde cinsel ilişkiye girmedik savunmasına rağmen Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 08.04.2021 tarih 6932/1211 sayılı raporuna göre mağdureye ait olduğu bildirilen vulva sürüntü numunesinde ve vajinal sürüntü numunesinde sperm hücresi görüldüğüne ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında;

maddi gerçeğe ulaşılması bakımından duruşma açılarak mağdurenin şikayetten vazgeçme dilekçesinde bildirdiği adresinden usulüne uygun şekilde çağrılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırmayla yazılı şekilde istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

2. Nitelikli cinsel saldırı suçunun oluşmadığının anlaşılması durumunda, sanığın mağdureye yönelik eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçuna dönüştüğü, bu suçun kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurenin de 31.08.2021 havale tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçtiği göz önüne alınarak;

sanığında şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi durumunda kamu davasının düşmesine karar verilmesi için duruşma açılmasına karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını, talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince.

"Mahkememizce yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dava dosyası kapsamından; her ne kadar sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın yargılamanın her aşamasında inkara yöenelen savunmalarının aksinin kesin delillerle ispatlanamamış olması, olay anında evde bulunan tanığın cinsel saldırı iddiasına ya da saldırının gerçekleştiğini gösterir herhangi bir söyleme şahit olmaması,

dosya içeriğine göre mağdurun beyanlarını destekler mahiyette delil de bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın yüklenen suçu işlediği hususununda şüphe bulunduğu ve oluşan bu şüphenin evrensel hukuk ilkeleri gereğince sanık lehine yorumlanması gereği gözetilerek sanığın eylemi gerçekleştirdiği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilip" şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın mağdure ile olay tarihinde cebir, tehdit olmadan iradesiyle ilişkiye girdiklerini savunması, tanık Habibe'nin ise aşamalarda çelişkili anlatımlarda bulunması nazara alındığında, kolluk ifadesinde sanığın kendisiyle rızası dışında zorla cinsel ilişkiye girdiğini beyan edip, 31.08.2021 tarihli kimlik tespiti yapılmadan dosyaya eklenen dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen mağdurenin teminiyle olaya ilişkin ayrıntılı beyanlarının alınmasından,

bu beyanlarının savunma ve tanık ifadeleri ile karşılaştırılmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/912 Esas, 2022/316 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi