Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3631 K.2023/7751

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2019 tarihli ve 2018/362 Esas, 2019/106 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2019/1299 Esas, 2020/881 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ile müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinafı üzerine yapılan inceleme ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılma şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2019/1299 Esas, 2020/881 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2022 tarihli ve 2022/3076 Esas, 2022/4553 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/1482 Esas, 2022/2240 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkındaki hükmün düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, temel ceza ile zincirleme suç artırım oranının alt sınırdan uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, direnme kararının hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarının birbiriyle çeliştiğine, kovuşturma aşamasında soruşturma aşamasında hiç bahsetmediği yeni olayları söylediğine, dosya somut hiçbir delil bulunmadığı, mağdurenin bozma ilamı öncesi iddialarından rücu ettiğine, dosyada şüphenin giderilemediğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin uzaktan akrabası olan sanığın zaman zaman mağdurenin yaşadığı evde kaldığı, mağdure dokuz yaşında iken ve tarihi tam olarak belirlenemeyen bir günde mağdurenin elinde bulunan yapıştırıcı maddeleri çıkarmak için banyoya girdiği, sanığın da mağdurenin arkasından girip banyo kapısını kilitleyip mağdurenin arkasından yaslanıp bacaklarını okşamaya başladığı,

mağdurenin pijamasının çıkarıp belden aşağı kısmını tamamen soyduğu ve boynundan öperek vajinal bölgesini ve bacaklarını okşamaya devam ettiği, yine belirlenemeyen bir tarihte banyoda mağdureyi kucağına oturtup, fermuarını açıp cinsel organını mağdurenin kalçasına dokundurttuğu, mağdurenin bir süre sonra karşı çıktığı ve mağdureyi "Anneni keserim" diyerek tehdit ettiği şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dairemizin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/3076 Esas, 2022/4553 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince anılan ilama yönelik kurulan 31.10.2022 tarihli ve 2022/1482 Esas, 2022/2240 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi